ရသေ့ကြီး ဦးခန္တီ ပုတီးစိပ် (သို့) သရဏဂုံ (၃၀) မန္တာန်တော်ကြီး

ကျွန်ုပ် လေ့လာတွေ့ရှိသော သရဏဂုံ(၃၀) မန္တာန်တော်ကြီးကို ယခုဘ၀ ရနိုင်သောအကျိုး အကျယ်များပါ အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်ရန် အကုန်ဖော်၍ ရေးသားပါအံ့။

ရန်ကုန်မြို့ စဉ့်အိုးတန်းအောက်လမ်း တိုက်အမှတ်(၁၀)တွင် နေထိုင်ခဲ့သော ရန်ကုန် ဗားကရာကျောင်း အမကြီး ရွှေတိဂုံစေတီတော် စနေထောင့်ရှိ ဝိဇ္ဇာဇော်ဂျီဘုရားနှင့် တန်ဆောင်းဒါယကာ ဒေါ်ဦး၏ သမီး ဒေါ်ညိမ်းအေး(စာရေးသူ၏ အဘွားဖြစ်သူ)သည် ဂန္ဓာရီ လောကီပညာရပ်များကို ဝါသနာထုံ၍ လေ့လာလိုက်စားပြီး ပုတီးစိပ်လေ့ရှိ၏။

တနေ့သ၌ ကျွန်ုပ်က အဘွားဖြစ်သူ ဒေါ်ညိမ်းအေးအား “အဘွား ဘာကို ပုတီးစိပ်လဲ”

“ရသေ့ကြီး ဦးခန္တီ ပေးထားတဲ့ သရဏဂုံ(၃၀) မန္တာန်တော်ကြီးကို ပုတီးစိပ်တာပေါ့ ငါ့မြေးရဲ့”

“အဲဒီ သရဏဂုံ (၃၀)ကို ပုတီးစိပ်ရင် ဘာဖြစ်သလဲ ဘွားဘွား”

“သရဏဂုံ (၃၀)ကို ပုတီးစိပ်ရင် ငွေတွေရပြီး ချမ်းသာတာပေါ့”

ကျွန်ုပ် ကလေးဘဝက ဘွားဘွားဒေါ်ညိမ်းအေးက ပြောဆိုခဲ့သော စကားကို ယခုထက်တိုင် မှတ်ရနေမိ သေးသည်။ ဘွားဘွားသည် စနေနေ့တိုင်း ဘုရားရှိခိုးအပြီးတွင် ဘုရားစင်ရှေ့၌ ပုတီးစိပ်နေသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ငယ်ရွယ်စဉ် အခါသမယက အဘွားဒေါ်ညိမ်းအေး ပြောခဲ့သော မန္တလေးတောင် ရသေ့ကြီး ဦးခန္တီ ပေးခဲ့သည့် သရဏဂုံ(၃၀)အကြောင်းကို သိလည်း မသိ။ သိအောင်လည်း မလေ့လာခဲ့ပေ။ မိမိနှင့် မဆိုင်သကဲ့သို့ပင် နေထိုင်ခဲ့၏။

ကျွန်ုပ်၏အဘွားဖြစ်သူ ဒေါ်ညိမ်းအေးသည် လွန်စွာမှ ချမ်းသာခဲ့သည်။ စစ်ကြိုခေတ်ကာလက ရွှေတဆယ်သားလျှင် (၂၃)ကျပ်မျှသာ ပေါက်ဈေးရှိစဉ်ကာလက ကျွန်ုပ်တို့သည် ငွေကျပ် သိန်းပေါင်း (၆၀)ကျော်မျှ ချမ်းသာကြွယ်ဝခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလက ရွှေမရှား၊ ငွေမရှား အဖြစ်နှင့် ဘဝတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကောင်းပေ့ညွှန့်ပေဆိုသော ဝတ်ကောင်းစားလှများကို ဝတ်ဆင်ခဲ့ရဖူးပြီး အကောင်းဆုံးသော အစားအစာများကိုလည်း စားသောက်ခဲ့ရသည်။ ကျောင်းသို့ သွားလျှင် ဂျာမနီလုပ် အိုပယ်ကားဖြင့် သွားခဲ့ရပြီး ပွဲထိုင် အလှူမင်္ဂလာ ပွဲလမ်းသဘင်များဆိုလျှင် ကိုယ်ပိုင် မာစီးဒီးကားသစ်ကြီးနှင့် သွားရောက်ခဲ့သည်။

ခေတ်ကာလတွေ အမျိုးမျိုးပြောင်းလဲလာပြီး အဘွားဖြစ်သူ ဒေါ်ညိမ်းအေးလဲ အသက်အရွယ် ကြီးရင့်၍ ဘဝတပါးသို့ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ အဘွားကွယ်လွန်ပြီးချိန်ကစပြီး ကျွန်ုပ်တို့ သားအမိတတွေလည်း အမျိုးမျိုးသော စိတ်ဒုက္ခ ကိုယ်ဒုက္ခတို့နှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့ကြုံရတော့သည်။

ခလုတ်ထိမှ အမိတ-ဆိုသော စကားစဉ်အတိုင်း အမျိုးမျိုးအထွေထွေသော ဘေးဒုက္ခအပေါင်းနှင့် တွေ့ကြုံရသည့်အခါတွင် ကျွန်ုပ်သည် အဘွားပြောခဲ့သော ရသေ့ကြီး ဦးခန္တီ၏ ပုတီးစိပ် သရဏဂုံ(၃၀) မန္တာန်တော်ကြီးကို သွား၍ အမှတ်ရနေမိသည်။ ထိုအခါ ရသေ့ကြီး ဦးခန္တီ ချီးမြှင့်ခဲ့သည်ဆိုသော သရဏဂုံ (၃၀) မန္တာန်တော်ကြီးကို အမှန်တကယ် သိရှိနားလည်လိုသောစိတ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် ရှာဖွေလေ့လာ ကြည့်ခဲ့ရာ တွေ့လေတော့ပြီ။

ကျွန်ုပ် လေ့လာတွေ့ရှိသော သရဏဂုံ(၃၀) မန္တာန်တော်ကြီးကို ယခုဘ၀ ရနိုင်သောအကျိုး အကျယ်များပါ အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်ရန် အကုန်ဖော်၍ ရေးသားပါအံ့။

သရဏဂုံ (၃၀) မန္တာန်တော်ကြီး

ပထမဦးစွာ ဇာ-ဘော-ဇီ-ယာ-မ-မ-အ-အ-နိ-နိ-ဟူသော ခေါင်းစဉ် ၁၀-ချက် အရကျက်ရမည်။

(၁) ဇာတိပရိယန္တံ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
ဇာတိပရိယန္တံ ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
ဇာတိပရိယန္တံ သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။

(၂) ဘောဂပရိယန္တံ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
ဘောဂပရိယန္တံ ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
ဘောဂပရိယန္တံ သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။

(၃) ဇီဝိတပရိယန္တံ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
ဇီဝိတပရိယန္တံ ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
ဇီဝိတပရိယန္တံ သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။

(၄) ယာဝဇီဝံ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
ယာဝဇီဝံ ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
ယာဝဇီဝံ သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။

(၅) မရဏပရိယန္တံ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
မရဏပရိယန္တံ ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
မရဏပရိယန္တံ သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။

(၆) မရဏကာလပရိယန္တံ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
မရဏကာလပရိယန္တံ ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
မရဏကာလပရိယန္တံ သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။

(၇) အရဟတ္တမဂ္ဂပရိယန္တံ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
အရဟတ္တမဂ္ဂပရိယန္တံ ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
အရဟတ္တမဂ္ဂပရိယန္တံ သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။

(၈) အရဟတ္တမဂ္ဂကာလပရိယန္တံ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
အရဟတ္တမဂ္ဂကာလပရိယန္တံ ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
အရဟတ္တမဂ္ဂကာလပရိယန္တံ သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။

(၉) နိဗ္ဗာနပရိယန္တံ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
နိဗ္ဗာနပရိယန္တံ ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
နိဗ္ဗာနပရိယန္တံ သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။

(၁၀) နိဗ္ဗာနကာလပရိယန္တံ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
နိဗ္ဗာနကာလပရိယန္တံ ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။
နိဗ္ဗာနကာလပရိယန္တံ သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။

အနက်ကား

(၁) ဇာတိပရိယန္တံ-ဇာတိပဋိသန္ဓေ ကုန်ဆုံးသည့်တိုင်အောင်၊

(၂) ဘောဂပရိယန္တံ – စည်းစိမ်ဥစ္စာ ကုန်ဆုံးသည့်တိုင်အောင်၊

(၃) ဇီဝိတပရိယန္တံ – အသက် ကုန်ဆုံးသည့်တိုင်အောင်။

(၄) ယာဝဇီဝံ – အသက်ထက်ဆုံး။

(၅) မရဏပရိယန္တံ – သေခါနီးတိုင်အောင်။

(၆) မရဏကာလပရိယန္တံ – သေသည့်တိုင်အောင်။

(၇) အရဟတ္တမဂ္ဂပရိယန္တံ – အရဟတ္တမဂ် ရသည့်တိုင်အောင်။

(၈) အရဟတ္တမဂ္ဂကာလပရိယန္တံ – အရဟတ္တဖိုလ် ရသည့်တိုင်အောင်။

(၉) နိဗ္ဗာနပရိယန္တံ – ပရိနိဗ္ဗာန် ဝင်စံခါနီးတိုင်အောင်။

(၁၀) နိဗ္ဗာနကာလပရိယန္တံ – ပရိနိဗ္ဗာန် ဝင်စံသည့်တိုင်အောင်။

ဗုဒ္ဓံ – မြတ်စွာဘုရားကို၊ သရဏံ – ကိုးကွယ်ရာဟူ၍၊ ဂစ္ဆာမိ – ဆည်းကပ်ပါ၏။

ဓမ္မံ – တရားတော်မြတ်ကို၊ သရဏံ – ကိုးကွယ်ရာဟူ၍၊ ဂစ္ဆာမိ – ဆည်းကပ်ပါ၏။

သံဃံ – သံဃာတော်မြတ်ကို၊ သရဏံ – ကိုးကွယ်ရာဟူ၍၊ ဂစ္ဆာမိ – ဆည်းကပ်ပါ၏။

ပုတီးစိပ်ရန်

တပုဒ်လျှင် ဗုဒ္ဓံ၊ ဓမ္မံ၊ သံဃံ ပွား၍ သရဏဂုံ(၃၀) ဖြစ်၏။ပုတီးစိပ်သောအခါ ဗုဒ္ဓံ တစ်လုံး၊ ဓမ္မံ တစ်လုံး၊ သံဃံ တစ်လုံး၊ စိပ်ရ၍ (၁၀)ပုဒ်မှာ (၃၀) ဖြစ်လာ၏။

(၁) ဇာတိပရိယန္တံ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။ ( ပုတီးတလုံးချ )
ဇာတိပရိယန္တံ ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။ ( ပုတီးတလုံးချ )
ဇာတိပရိယန္တံ သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ။ ( ပုတီးတလုံးချ ) စသည် ပုတီးစိပ်လေ။

ပုတီးစိပ်သောအခါ စိတ်တည်ကြည်စွာထား၍ ဂုဏ်တော်သုံးပါး အနက်သဘောကို ဉာဏ်နှင့်သိ၍ ကြည့်၍ စိပ်နိုင်ပါလျှင် အကျိုးထူးကြီးများကို အောက်ပါအတိုင်း ရနိုင်ကြကုန်၏ဟု ယုံကြည်ရိုသေစွာ ပုတီးစိပ်လေ။

သရဏဂုံ၊ ကိုယ်လုံးခြုံ၊ အကုန်သိဒ္ဓိပေါက်။
သရဏဂုံ၊ ကိုယ်လုံးထုံ၊ အာရုံထင်နိမိတ်။
သရဏဂုံ၊ သုံးဆယ်စုံ၊ အကုန်ပုတီးစိပ်။
အန္တရာယ်ကင်း၊ ကပ်ကျော်နင်း၊ ပေါခြင်းလာဘ်မဆိပ်။

သရဏဂုံ သုံးဆယ်ဂါထာ မန္တာန်တော်ကြီး အကျိုးကြီးပုံအကျယ်

ဘုရားဂုဏ်တော်မြတ်ကို ထင်မြင်အောင် ဆင်ခြင်အောက်မေ့၍ သရဏဂုံမန္တာန်တော်ကြီးကို ရွတ်ဆိုကြလျှင် ကြံတိုင်းအောင်၏။ ပြောသမျှ ပြီးစီး၏။ လူ နတ်တို့ ချစ်ခင်၏။

ထမင်း ခဲဖွယ်ဘောဇဉ် အစားအစာများကို မန်း၍ စားက (၉၆)ပါးရောဂါ မဖြစ်နိုင်။ မိမိနေသော အိမ်ဖြစ်စေ၊ ကျောင်းဖြစ်စေ၊ သစ်ပင်ဖြစ်စေ၊ နေရင်းထိုင်ရင်း၊ သွားရင်းလာရင်း၊ စားရင်းသောက်ရင်း၊ ဗုဒ္ဓဂုဏ်တော် ကြီးကို ရွတ်ပွားကာ နေကြလျှင် (သြော်) ငါသည် အဖိုအနဂ္ဃ ထိုက်တန်လှသော ဂုစ်တော်မြတ်ကြီးကို အာရုံစွဲစွဲနှင့် စိတ်ထဲဉာဏ်ထဲတွင် မြဲမြဲကြီး တွေ့ဆုံမိ ကြည်ညိုမိရပေပြီဟု ပါရာယနသုတ္တန်လာ ပိင်္ဂိယမထေရ်ကဲ့သို့ မှတ်ထင်ဝမ်းမြောက်ရမည်။

တကယ်တမ်းယုံကြည်၍ ဂုဏ်တော်မြတ်ကြီးကို ရွတ်ဆိုပွားလတ် ဆည်ကပ်သူတို့မှာ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်မတွေ့ရဟု မှတ်၊ မကောင်းသော အနိဋ္ဌဘေးရန်အပေါင်းတို့သည် မလာမရောက်နိုင်သည့်ပြင် လောက၌ ကျက်သရေမင်္ဂလာ စီးပွား အစားအစာ တိုးတက်သည်။

ဤသရဏဂုံ(၃၀)ကို နှစ်နှစ်ကာကာ ယုံကြည်စွာနှင့် ရွတ်ဆိုပွားလတ် ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်သူတို့သည် ဝိပတ္တိကပ်ဆိုးလည်း မထိုက်၊ ပျက်စီးခြင်း ဗျသနလည်း မဆိုက်၊ ရန်သူလည်း မကပ်၊ ဗုဒ္ဓဓာတ် သရဏဂုံ ကိုယ်လုံခြုံကြလျှက် လောကီဘုံဖြစ်ရာ ရတနာတွေလည်းပေါ၊ အသက်ရှည်လို့ ရောဂါကင်း၊ သာသနာတော် မြတ်ကြီးကလည်း နေရောင်မက ထွန်းတောက်လို့ လင်းနိုင်ပါသတည်း။

စာရေးသူ ဝန်ခံချက်။ (ဤသရဏဂုံ သုံးဆယ် မန္တာန်တော်ကြီးကို တနေ့လျှင် ပုတီး(၉)ပတ်စိပ်၍ (၉)ရက် အဓိဋ္ဌာန်ဝင်ခဲ့ရာ အဓိဋ္ဌာန်(၉)ကြိမ် ပြည့်သောနေ့ရက်တွင် ထူးထူးခြားခြား လာဘ်သပ္ပကာ ဝင်ခဲ့ဖူးကြောင်း သူတော်ကောင်းတို့ သိရှိပွားများ အကျိုးတရား ရနိုင်စေရန် တင်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။)

Credit By သုတေသီမြင့်ထွန်း

(အစွမ်းထက်သော ပုတီးစိပ်နှင့် ကိုယ်တွေ့ဖြစ်ရပ်ဆန်းများ) စာမူခွင့်ပြုချက်အမှတ်-၉၇ (၁၂) (ရောင်ပြန် မဂ္ဂဇင်း ၂၀၁၀-နိုဝင်ဘာ )