အမဲသားတောင်းတယ် – လင်းမြတ် (မင်းတပ်) –

<<< မနောမယဂမ္ဘီရဂျာနယ်သို့ ရေးသားပေးပို့သည့် ကိုယ်တွေ့ဖြစ်ရပ်မှန် >>>

 

၁၉၉၀ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ၏ ရက်တစ်ရက် ညနေ ၅း၃၀ ချိန်ခန့်တွင် ကျွန်တော်သည် လှည်းကူး ဈေးထဲမှ အမဲသားတစ်ပိသာဝယ်ပြီး စက်ဘီးစီးကာ တာဝန်ကျရာ အမှတ်(၂၁၅) ခြေလျင်တပ်ရင်းသို့ ပြန်လာခဲ့ပါသည်။

အမှတ်(၂၁၅)ခြေလျင်တပ်ရင်းတွင် တပ် ကြပ်ကြီးတာဝန်ဖြင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။

ဒရယ်ဘိုကျေးရွာနှင့် လှည်းကူးဆရာအတတ် သင်ကျောင်းကို ကျော်ပြီးချိန်တွင် လေထန်နေသဖြင့် စက်ဘီးပေါ်မှဆင်းကာ တွန်းလာခဲ့ပါသည်။ ကျွန် တော်သည် လှည်းကူးမြို့မှတစ်ဆင့် ပဲခူးဘက်သို့ ရန်ကုန်-မန္တလေးလမ်းမကြီးအတိုင်း ပြန်လာစဉ်တွင် မိုးကလည်း တဖွဲဖွဲရွာ လေကလည်း အရှေ့ဘက်မှ အနောက်ဘက်သို့တိုက်နေသည့်အတွက် လေဆန် ကို အားစိုက်ထုတ်ပြီး တွန်းလာရပါသည်။

လျှပ်စီးလက်သဖြင့် လမ်းဘေးရှိ ထိန်ပင်နှင့် ပူးလျက်ရှိသည့် ညောင်ပင်ကြီးတစ်ပင်အား လျှပ်စီး အရောင်ဖြင့် မြင်လိုက်ရပါသည်။ ၎င်းင်းညောင်ပင်ကြီး သည် နာမည်ကြီးညောင်ပင်ဖြစ်ပါသည်။ သွားနေကြ မြင်နေကြ ညောင်ပင်ဖြစ်၍ စိတ်ထဲမှာတော့ဘယ်လို မှမနေပါ။

ထိုစဉ်တွင် စက်ဘီးအားနောက်မှဆွဲထား သလို တုန့်ခနဲ ဖြစ်နေသည်ဟု စိတ်ကထင်ပြီး လေထန်နေလို့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်ဆိုကာ အားစိုက်ပြီး တွန်းသော်လည်း စက်ဘီးမှာမရွေ့ပါ။ နောက်ကနေ တစ်ယောက်ယောက်ကများ နောက်သလားဟု လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လက်လိုလို အရာတစ်ခုက စက်ဘီးကိုဆွဲထားပြီး လွတ်နေသည့် တစ်ဖက်က လက်ဖြင့် စက်ဘီးရှေ့ဘားတန်းတွင် ဆွဲထားသည့် အမဲသားတွဲအား ထိုးပြပါသည်။

ကျွန်တော်လည်း ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်းထ ကာ အမဲသားတွဲအားဖြုတ်ယူနေစဉ် ဆွဲယူသွားခြင်း ခံရပါသည်။ ဤသို့ဖြင့် စက်ဘီးပေါ်ကတန်းတက်ပြီး အားကုန်နင်းကာ တာဝန်ကျရာတပ်ရင်းသို့ အရောက် ပြန်ခဲ့ရပါတော့သည်။

လင်းမြတ်(မင်းတပ်)

မနောမယဝိုင်းတော် သား ဆရာဒိဗ္ဗာန်(ဂမ္ဘီရ)၏ ပြန်လည်သုံးသပ် တင်ပြချက် . .

ဆရာလင်းမြတ်(မင်းတပ်)၏အမဲသားတောင်း တယ်စာမူမှာ ကြက်သီးထစရာဖြစ်၏။ အသည်းငယ် သူများ ညမဖတ်ရဟူ၍ပင်ဆိုလျှင် ရနိုင်ပေသည်။ ဆရာ့စာမူထဲတွင် ပါသော ညနေ ၅ နာရီခွဲ ၆ နာရီ ဆိုသည်မှာ နွားရိုင်းသွင်း ချိန်ပရလောကသားများစတင်လှုပ်ရှားသောအချိန်ဖြစ်သည်။

မြို့ပေါ်ရပ်ကွက်များတွင် ထိုအချိန်မှာ မပြော ပလောက်သော်လည်း လှည်းကူးကဲ့သို့သော မြို့ ကလေး၏ မြို့ပတ်လမ်းတစ်နေရာတွင်ဆိုပါလျှင် ဆရာလင်းမြတ်(မင်း တပ်)တင်ပြသကဲ့သို့ပင် မကောင်းဆိုးဝါးပရလောကသားက အတင့်ရဲစွာ အမဲသားထုပ်အားလုယူခံရခြင်းမှာ ထူးဆန်း သလိုလိုနှင့် မထူးဆန်းသလိုလို ဖြစ်နေပေသည်။

အမဲသားကဲ့သို့သော အညှီအဟောက်စား စရာ မျိုးကို အစိမ်းသရဲ မကောင်းဆိုးဝါးပရလောက သားများ လွန်စွာနှစ်သက်ကြသည်။ အချိန်မှာလည်း နေဝင်ရီတရော မကောင်းဆိုးဝါး ပရလောကသားများ မြူးထူးချိန်၊ နေရာမှာလည်း လူသူပြတ်လပ်သည့် မြို့ပြင် အစိမ်းသရဲတို့၏ ပိုင်နက်နယ်မြေဖြစ် နေသဖြင့် စားချင်သောက်ချင်သော အစိမ်းသရဲက ဆရာတွန်းလာသည့် စက်ဘီးအား နောက်မှ ဆွဲထားရာမှ ဘားတန်းတွင်ချိတ်ထားသော အမဲသားတွဲ အား လုယူသွားခြင်းဖြစ်၏။ လက်မည်းမည်းကြီးကိုသာ မြင်နိုင်ရသော ဆရာလင်းမြတ်(မင်းတပ်)မှာ လိပ်ပြာ လွင့် မသွားခြင်းမှာ လွန်စွာကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်၏။ ယခုကဲ့သို့ အမဲသားတွဲကိုသာ အလုခံရ လျက် ကာယကံရှင် ဖြစ်သော ဆရာလင်းမြတ် ဘာမှမဖြစ်သည်မှာ ဆရာ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဆရာကျင့်ကြံအားထုတ်ထားသော စရဏအားတို့ ကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟူ၍ ဆိုရမည်ပင်။

ဒိဗ္ဗာန် (ဂမ္ဘီရ)