ပရလောက

မကောင်းဆိုးဝါးပူးခြင်းကပ်ခြင်းနှင့် ပယောဂထုတ်ခြင်း

လွန်ခဲ့သည့်နှစ်လခန့်က ဒဂုံမြို့သစ် ဖိနပ် စက်ရုံတစ်ခုတွင် လုပ်ကိုင်သော မိန်းကလေးတစ်ဦး ကို မြမြ အမည်ရှိ အသတ်ခံရသော မိန်းကလေး တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ကဝင်ပူးပြီး ၄င်းအသတ်ခံရသည့် အကြောင်းများပြောဆိုသည့်

ညရောက်တာနဲ့ ကိုယ်ထင်ပြတဲ့ သရဲဖြစ်သွားသောဘုန်းကြီး ဦးနန္ဒ

“သရဲဖြစ်သွားသောဘုန်းကြီး” ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ် ရွာတစ်ရွာက စာတတ်ပေတတ် ဘုန်းကြီး ဦးနန္ဒ တဲ့ အသံကောင်း။ အပြောကောင်း။ အဟောကောင်း ဓမ္မကထိက တစ်ပါးဖြစ်လို့ ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ်တဝိုက်သာရေး၊ မနောမယ

ကမ္ဘာတစ်ဖက်ခြမ်း ခြားနေသောသူ

တစ်နေ့သ၌ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ မျိုးသန့်မှ ငပလီ ကမ်းခြေသို့ ခရီးထွက်ကြရန် အဖော်ညှိလေသည်။ ကျွန်တော်က အင်းမလုပ်၊ အဲမလုပ်၊ ခေါင်းလည်းမခါ၊ ခေါင်းလည်းမညိတ်ခဲ့။ အဘယ်ကြောင့်ဟူမူ ကျွန်တော်သည် ၁၉၉၄-၉၅

သိပ္ပံ နည်းပညာသုံး တစ္ဆေမုဆိုးများနှင့် အာဖရိကမှ ဂန္ထဝင်တစ္ဆေများ

စာဖတ်သူတို့ ကြည့်ကောင်းကြည့်ခဲ့ဖူးမည့် နာမည်ကျော် ရုပ်ရှင်ကားတစ်ခုရှိပါသည်။ မြန်မာလို အနီးဆုံးပြန်ဆိုလျှင် တစ္ဆေမုဆိုးများ (Ghost busters) ဟုခေါ်နိုင်သည့်  တစ္ဆေများကို သိပ္ပံနည်းပညာသုံး ကိရိယာများဖြင့် လိုက်လံရှာဖွေကာ ရင်ဆိုင်

သရဲခြောက်တာ မဟုတ်ပါ

သိုက်၊ နတ်၊ အပိုင်စား၊ မြို့တော်ရှင် ရွာ တော်ရှင် စသဖြင့် သက်ဆိုင်ရာပုဂ္ဂိုလ်တွေ၊ မမြင် အပ်သူတွေ အများအပြားရှိနေပါတယ်။ မနောမယ

ကိုယ့်သချိုင်းကိုယ်တူးသူများ

“ဒိုင်း” “ဒိုင်း” သေနတ်သံနှစ်ချက်ဆင့်၍ ကြားလိုက်ရတာနဲ့ အသက်လုပြေးလာတဲ့ အောင်မင်းနဲ့ ဘတိုးတို့နှစ်ယောက် ရုတ်တရက် မြေပြင်မှာ မှောက်ချလိုက်ရတယ်။ “ရွှီး” “ရွှီး” ကျည်ဆန်နှစ်တောင့် သူတို့ခေါင်းပေါ်ကနေ လေထုကို

သရဲတွေ့တဲ့ကလေး …

စနေသားတစ်ယောက် နေ့လယ်က ရောက်လာပါတယ်။ သူ့သူဌေးပိုင်ခြံထဲမှာ သူတို့မိသားစုကိုထားလို့ သူတို့မိသားစုပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ကြတာ တစ်ရက်ပဲရှိပါသေးတယ်။ မနောမယ

ကိုယ်တွေ့တစ္ဆေမ

စာရေးသူမှာ ယခုအသက်အရွယ်အားဖြင့် အတော်ကြီးရင့်နေပြီ။ ၇၅ နှစ်ဟူသော သက်တမ်းအရ ယခုကာလ လူ့သက်တမ်းတွင် အဘိုးအရွယ်၊ အဘအရွယ် ရောက်နေတာတော့ သေချာသည်။ မနောမယ

အကျွတ်အလွတ်

ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော်တို့မြို့၏ နာရေး ကူညီမှုအသင်းတွင် ပရဟိတယာဉ်မောင်း ဝင်လုပ်ခဲ့သည်မှာ သုံးနှစ်ကျော် လေးနှစ်နီးပါး ရှိလေပြီ။ မနောမယ

ကျွန်တော်နှင့် သရဲကိုမြင်အောင် စမ်းသပ်ခြင်း

“ခွေးတွေ ကြောင်တွေက သရဲ၊ ဝိဉာဉ်တွေကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်ဆိုတာ ဟုတ်လား အဖိုး..” “အေး ..ဟုတ်တယ်ကွဲ…၊ ဒါကြောင့် ညဘက် ခွေးအူသံကြားရင် သားတို့ကို အဖိုး အပြင်မထွက်ခိုင်းတော့တာပေါ့…”