လူမုိက္ႏွင့္ လူလိမၼာ

“ႀကီးပြားခ်မ္းသာေၾကာင္းမ်ားစြာ

မဂၤလာဟုေခၚ။

ခ်မ္းသာႀကီးပြားအေၾကာင္းမ်ားကို

ျပထားေဖာ္ထုတ္တရားၾကဳတ္

မဂၤလသုတ္ဟုေခၚ …”

အထက္ေဖာ္ျပပါ ေဆာင္ပုဒ္မွာ အေျချပဳ မဂၤလသုတ္စာအုပ္တြင္ အမရပူရ၊ မဟာဂႏၶာ႐ံု ဆရာေတာ္က ေရးသားထားခဲ့ေသာ ေဆာင္ပုဒ္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ အထက္ေဖာ္ျပပါ ေဆာင္ပုဒ္ကို အသက္ ၁၀ ႏွစ္သားအရြယ္တြင္ က်က္မွတ္ခဲ့ရရာ ယေန႔တိုင္ မေမ့ႏိုင္ေသးေပ။ အျခားဖတ္႐ႈခဲ့ရေသာ စာေပါင္းေျမာက္ျမားစြာကို ေမ့ေပ်ာက္ခဲ့သည္မ်ား ရွိေသာ္လည္း အထက္ပါ ေဆာင္ပုဒ္ကိုမူ သတိရလ်က္ပင္ရွိပါသည္။

မဂၤလသုတ္ဟူသည္မွာ ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ တိုင္ေဟာၾကားခဲ့ေသာ တရားေတာ္ျဖစ္ေပသည္။ သာဝတၳိျပည္၌ အနာထပိဏ္သူေဌး လွဴဒါန္းထား ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္တြင္ ျမတ္စြာဘုရား သီတင္းသံုးေနေတာ္မူစဥ္ နတ္သားတစ္ပါးက ေတာင္းပန္၍ ဤမဂၤလသုတ္ ေဒသနာေတာ္ကို ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာၾကားခဲ့ျခင္းျဖစ္ေပသည္။

မဂၤလသုတ္ေဒသနာတြင္ ျမတ္စြာဘုရား သည္ ၃၈ ပါးေသာ မဂၤလာတရားေတာ္တို႔ကို ေဟာ ၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ ပထမဦးဆံုး ေဟာၾကားခဲ့ေသာ မဂၤလာတရားေတာ္ႏွစ္ပါးမွာ –

၁။ လူမိုက္ကို ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။

၂။ ပညာရွိကို ဆည္းကပ္ပါဟူေသာ တရား ေတာ္တို႔ပင္ျဖစ္သည္။ မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္က ကေလးသူငယ္မ်ား မွတ္သားရန္ လြယ္ကူေစရန္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေဆာင္ပုဒ္ျပဳလုပ္ေပးထားေလ သည္။

“လူမိုက္မ်ားကိုလ၊ ေရွာင္ရွားၾကလူငယ္၊ လူလိမၼာဟူသမွ်ကို ေပါင္းၾကေလကြယ္”

လူဟူ၍ျဖစ္လာၿပီး သိတတ္သည့္အရြယ္သို႔ ေရာက္လာၿပီးေနာက္ အေပါင္းအသင္းဟူသည္မွာ  မကင္းႏိုင္ၾကေပ။ ေက်ာင္းေနလွ်င္ ေက်ာင္းရွိအ ေပါင္းအသင္းမ်ားကို ေတြ႕ၾကရေပမည္။ အလုပ္လုပ္ လွ်င္လည္း အလုပ္၌ အေပါင္းအသင္းမ်ားကို ေတြ႕ ၾကရေပမည္။ ထိုကဲ့သို႔ ေတြ႕ၾကရသည္ႏွင့္ လူမိုက္ ကို မေပါင္းသင္းၾကရန္၊ လူလိမၼာကို ေပါင္းသင္းၾက ရန္ ဘုရားရွင္ကိုယ္တိုင္က ကတိေပးေဟာၾကားခဲ့ ျခင္းျဖစ္ေလသည္။

“မုဆိုးနားနီး မုဆိုး၊ တံငါနားနီး တံငါ”ဆို သကဲ့သို႔ လူမိုက္ႏွင့္ေပါင္းလွ်င္ လူမိုက္အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားတတ္၍ လူလိမၼာပညာရွိႏွင့္ ေပါင္းသင္း လွ်င္ လူလိမၼာပညာရွိအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားတတ္ ေပသည္။ ဤေနရာ၌ ကြ်န္ေတာ္ မွတ္မိေနေသာ ေက်းညီေနာင္ပံုျပင္တစ္ခုကို သာဓကတစ္ရပ္အေန ျဖင့္တင္ျပလိုေပသည္။

ေရွးအခါက ပဥၥာလတိုင္းမွ ဘုရင္ႀကီးသည္ ေတာကစားထြက္ေတာ္မူရာ ေနာက္လိုက္ အေျခြအရံမ်ားႏွင့္ ကင္းကြာ၍ ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါးတည္း ေတာ အုပ္ႀကီးအတြင္းသို႔ ခရီးလြန္ကာ ေရာက္ရွိသြား ေလသည္။

အရိပ္အာဝါသေကာင္းေသာ ေညာင္ပင္ႀကီး တစ္ပင္ေအာက္၌ ေခတၲရပ္နားခဲ့ရာ

“ဘုရင္ႀကီးကို ဖမ္းၾကေလာ့ ဆီးၾကေလာ့ လက္ဝတ္တန္ဆာမ်ားကို လုယူၾကေလာ့” စသည္ျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ သံမ်ားကို ၾကားရေလသည္။ အသံလာရာဘက္သို႔ ၾကည့္လိုက္ ေသာအခါ သစ္ပင္ႀကီးတစ္ပင္ေပၚမွ ေက်းသား တစ္ ေကာင္ ေအာ္ဟစ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ထိုအခါဘုရင္ႀကီးသည္ ယင္းပတ္ဝန္းက်င္ ၌ ခိုးသားဓားျပရွိသည္ျဖစ္ရာ၏ဟု ေတြးမိၿပီး ထို ေနရာမွ ခ်က္ခ်င္း ထြက္ခြာလာခဲ့ေတာ့သည္။ မၾကာ မီ ရေသ့ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းသို႔ ေရာက္သြားျပန္ ေလသည္။

“အရွင္မင္းႀကီး ၾကြေတာ္မူပါ ထိုင္ေတာ္မူပါ။ အပန္းေျဖနားေနေတာ္မူပါ။ အေမာေျပ ေရေအး တစ္ခြက္ ေသာက္ေတာ္မူပါ။ ခ်ိဳၿမိန္ေသာသစ္သီး တို႔ကိုလည္း သံုးေဆာင္ေတာ္မူပါ။ ရွင္ရေသ့မွာ သစ္ သီး ရွာသြားေနခိုက္ျဖစ္ အရွင္မင္းႀကီးကို ဧည့္ဝတ္ ျပဳမည့္သူမရွိ ျဖစ္ေနပါသည္။ ကြ်ႏု္ပ္မွာ လက္မရွိ ကိုယ္တိုင္ ဧည့္ဝတ္မျပဳႏိုင္သျဖင့္ စိတ္မေကာင္းပါ။ အရွင္မင္းႀကီးကိုယ္တိုင္သာ အလိုရွိသေရြ႕ သံုး ေဆာင္ေတာ္မူပါေတာ့”

မင္းႀကီးသည္ အသံလာရာဘက္သို႔ လွည့္ ၾကည့္လိုက္ရာ ေက်းသားတစ္ေကာင္ကို ေတြ႕ရ ေလသည္။ ေက်းသား၏ ပ်ဳငွာေဖာ္ေရြေသာ စကား မ်ားေၾကာင့္ မင္းႀကီးမွာ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မႈမ်ား ပေပ်ာက္သြားေတာ့သည္။ ၾကည္သာရႊင္ပ်စိတ္ခ်မ္း သာသြားေလသည္။

မင္းႀကီးသည္ ေတာအုပ္အတြင္းမွ ေတြ႕ခဲ့ ရေသာ ေက်းသားႏွင့္ ရေသ့ေက်ာင္းရွိ ေက်းသား ႏွစ္ဦးတို႔ကြာျခားပံုကို ႏိႈင္းယွဥ္၍ ေျပာျပေလသည္။ ထိုအခါ ရေသ့ေက်ာင္းရွိ ေက်းသားငယ္က မိမိတို႔ ေက်းသားႏွစ္ေကာင္သည္ တစ္အူထံုဆင္း ညီရင္း အစ္ကိုမ်ားျဖစ္ၾကေၾကာင္း၊ ငယ္စဥ္အခါက ေလျပင္း တိုက္ခတ္သျဖင့္ အသိုက္မွလြင့္ကာ တကြဲတျပားစီ ျဖစ္သြားၾကေၾကာင္း၊ ယခင္ေက်းသားမွာ ဓားျပတို႔ ထံေရာက္ရွိသြားေလ၍ သတၲိဂုမၼေက်းဟု အမည္ ရရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ မိမိမွာမူ ရေသ့တို႔ထံ ေရာက္ရွိလာ၍ ပုပၹသူဝအမည္ျဖင့္ ေက်းလိမၼာျဖစ္လာေၾကာင္းျဖင့္ ရွင္းျပခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္ ပုပၹသူဝေက်းလိမၼာကပင္ ဆက္ လက္၍ “ငါးပုပ္ကို သမန္းျမက္ျဖင့္ထုတ္လွ်င္ သမန္းျမက္ပါ အပုပ္နံ႔နံသည္။ ထို႔အတူ လူမိုက္ႏွင့္ ေပါင္းသင္းလွ်င္ လူမိုက္သာ ျဖစ္လာႏိုင္သည္။ ေတာင္ဇလပ္ပန္းကို ေပါက္ဖက္ႏွင့္ထုတ္လွ်င္ ေပါက္ ဖက္ပါ ပန္းရနံ႔ေမႊးႀကိဳင္သည္။ ထို႔အတူပင္ ပညာရွိသူ ေတာ္ေကာင္းႏွင့္ ေပါင္းဖက္လွ်င္ ပညာရွိသူေတာ္ ေကာင္း ျဖစ္လာႏိုင္ပါသည္”ဟု ေဟာၾကားခဲ့ေလ သည္။

ကြ်န္ေတာ္သည္ ၃၈ ျဖာမဂၤလာတြင္ပါရွိ သည့္ လူမိုက္ကိုမေပါင္းပါႏွင့္။ လူလိမၼာပညာရွိကို ေပါင္းပါဟူေသာ ဗုဒၶ၏ဆံုးမဩဝါဒစကားမ်ားကို မေမ့ႏိုင္သကဲ့သို႔ ဤေက်းညီေနာင္ပံုျပင္ကိုလည္း အစဥ္သတိရလ်က္ရွိေပသည္။ ေက်းညီေနာင္ ပံု ျပင္မွာ ဝီသထိနိပါတ္၊ သတၴိဂုမၺာဇာတ္မွ လာရွိ သည္ဟု သိရေပသည္။

ယခုေခတ္လူငယ္မ်ားအေနျဖင့္လိုက္နာက်င့္ သံုးႏိုင္ၾကေစရန္အတြက္ ေရးသားတင္ျပအပ္ေပသည္။

ေမာင္ဥာဏ္စိန္

က်မ္းကိုးစာရင္း

၁။ အေျချပဳမဂၤလသုတ္ (အမရပူရၿမိဳ႕ မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္အရွင္နကာဘိဝံသ)

၂။ မဂၤလာနိဒါန္း

(ေမာင္အံ့၊ မဟာဝိဇၨာ၊ ဘံုေဘ)