စကားေျခာက္ခြန္း၊ လူ၌ထြန္း၊ ေလးခြန္းကို ပယ္ ႏွစ္ခြန္းတည္

စကားေျခာက္ခြန္း၊ လူ၌ထြန္း၊ ေလးခြန္းကို ပယ္ ႏွစ္ခြန္းတည္ဟူေသာ ဆို႐ိုးစကားရွိေလသည္။ မဂၤလာတရား ၃၈ ပါးတြင္ ပါရွိသည့္ သုဘာသိတဝါ စာမဂၤလာကို အေျခခံ၍ ေပၚေပါက္လာေသာစကား ျဖစ္ေပသည္။

စကားေျခာက္ခြန္းကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေရွး ဦးစြာ မွတ္ထားသင့္ေပသည္။

၁။ မဟုတ္မမွန္ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္ မစပ္၊ သူတစ္ပါး မႏွစ္သက္ေသာစကား၊

၂။ ဟုတ္မွန္၏။ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္မစပ္၊ သူ တစ္ပါး မႏွစ္သက္ၾကေသာစကား

၃။ ဟုတ္မွန္၏။ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္စပ္၏။ သူ တစ္ပါး မႏွစ္သက္ေသာစကား

၄။ မဟုတ္မမွန္၏။ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္မစပ္။ သူတစ္ပါး ႏွစ္သက္ေသာစကား

၅။ ဟုတ္မွန္၏။ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္မစပ္။ သူ တစ္ပါး ႏွစ္သက္ေသာစကား

၆။ ဟုတ္မွန္၏။ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္စပ္၏။ သူ တစ္ပါး ႏွစ္သက္ေသာစကား

ယင္းစကား ေျခာက္မ်ိဳးအနက္ အမွတ္ ၃ ႏွင့္ အမွတ္ ၆ စကားႏွစ္မ်ိဳးကိုသာ ဘုရားအစရွိေသာ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ေျပာဆိုေလ့ရွိၾကသည္။ ထို႔ ေၾကာင့္ ပုထုဇဥ္လူသားတို႔အေနျဖင့္ ဘုရားရဟႏၱာတို႔ ထံုး၊ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ထံုးကို ႏွလံုးမူၿပီး အမွတ္စဥ္ ၃ ႏွင့္ ၆ ပါ စကားမ်ိဳးတို႔ကိုသာ ေျပာသင့္ၾကေပ သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ သူတစ္ပါးႏွစ္သက္သည္ျဖစ္ ေစ၊ မႏွစ္သက္သည္ျဖစ္ေစ ဟုတ္မွန္ေသာစကား၊ အက်ိဳးရွိေသာ စကားႏွစ္မ်ိဳးတို႔ကိုသာ လိုက္နာ၍ ေျပာဆိုသင့္ၾကေပသည္။

သဂါထာဝဂၢသံယုတ္၌ သုဘာသိတဝါစာ (ေကာင္းေသာစကား)တို႔သည္မွာ မိမိ၊ သူတစ္ပါး အက်ိဳးစီးပြားကို ေဆာင္ေသာစကား၊ တရားစကား ခ်စ္ႏွစ္သက္ဖြယ္စကား၊ မွန္ေသာစကားကို ဆိုလို ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေဟာၾကားထားေပသည္။

အဂၤုတၴိဳရ္ပါဠိေတာ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ ဝါစာသုတ္ ၌လည္း ေျပာသင့္ေသာအခ်ိန္၌ ေျပာေသာစကား၊ မွန္ေသာစကား၊ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာစကား၊ အက်ိဳး စီးပြားႏွင့္စပ္ေသာစကား၊ ေမတၲာစိတ္ျဖင့္ေျပာေသာ စကားတို႔သည္ သုဘာသိတဝါစာ(ေကာင္းေသာ စကား)ျဖစ္ေၾကာင္း ေဟာၾကားထားေပသည္။

တစ္နည္းအားျဖင့္ မွတ္ထားႏိုင္ေပေသး သည္။ သုဘာသိတဝါစာ(ေကာင္းေသာစကား)ဆို သည္မွာ မုသာဝါဒ၊ ပိထုဏဝါစာ၊ ဖ႐ုသဝါစာ၊ သမၹ  ပၸလာပဝါစာတည္းဟူေသာ ဝစီဒုစ႐ိုက္ ေလးပါးမွ ကင္းလြတ္ေသာ စကားတို႔ကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္ၾကေပ သည္။

ဝစီဒုစ႐ိုက္ေလးပါးကို ပါဠိဘာသာႏွင့္ ကင္း ေဝးသူတို႔အဖို႔ သိရွိရန္ အခက္အခဲရွိႏိုင္ေပသည္။ မုသာဝါဒဟူသည္မွာ မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားအား ေျပာဆိုျခင္းကို ဆိုလိုေပသည္။ ပိထုဏဝါစာ ဆို သည္မွာ ေခ်ာပစ္ကုန္းတိုက္ေသာ စကားကိုဆိုလို ျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ဖ႐ုသဝါစာဆိုသည္မွာ ႐ုန္႔ရင္း ၾကမ္းတမ္းေသာစကားကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္ေပသည္။

အထက္ေဖာ္ျပပါ ဝစီဒုစ႐ိုက္ေလးမ်ိဳးလံုးမွာ မိမိတို႔၏ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမိမိတို႔၏ ၿမိဳ႕ရြာ၊ မိမိတို႔၏ ရပ္ကြက္၊ မိမိတို႔၏ အိမ္နီးနားခ်င္း ပတ္ဝန္းက်င္၌ မၾကာခဏ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္းႏွင့္အမွ် ၾကားႏိုင္သိႏိုင္ ေသာ စကားမ်ိဳးျဖစ္ေပသည္။ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း အတုခိုးမမွားရန္ လိုအပ္သကဲ့သို႔ မိမိတို႔၏ ဇနီး၊ ခင္ပြန္း၊ သားသမီး၊ ေျမးျမစ္တို႔သည္ အတုခိုးမမွား ရန္ လိုအပ္လွေပသည္။

ျမန္မာ့သမိုင္း ပုဂံေခတ္တြင္ ထီးလိုမင္းလို မင္းဟူေသာ အမည္ျဖင့္ မင္းတစ္ပါးရွိခဲ့သည္။ မိခင္ ကိုယ္တိုင္ကလည္းေကာင္း မင္းျဖစ္လိုေသာ ဆႏၵ ရွိၾကသည္။ မင္းသားကေလးအပါအဝင္ ညီေနာင္ ငါးပါးအလယ္တြင္ ထီးျဖဴကိုေထာင္ထားၿပီး “မင္း ျဖစ္ထိုက္သူဘက္သို႔ ကိုင္းညႊတ္ေစသား” ဟူ၍ ျပဳၾကရာ ထီးေတာ္သည္ မင္းသားကေလးဘက္ သို႔ ကိုင္းညႊတ္သြားေလသည္။ ေနာင္ေတာ္မ်ား ကလည္း ထိုသို႔ကိုင္းညႊတ္သြားသည္ကို ေက်နပ္ ၾကသည္။ ေနာင္တြင္ ゞင္းမင္းသားကေလး မင္း ျဖစ္ထိုက္သူအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳၿပီး ထီးလိုမင္း လိုမင္းဟူ၍ အမည္တြင္ခဲ့သည္။ ေနာင္ေတာ္မင္း သားမ်ားက ゞင္းအား ခ်စ္ခင္ၾကျခင္း၊ လိုလား ျခင္းတြင္ ထီးလိုမင္းလိုမင္းသည္ မိမိထက္အႀကီး ျဖစ္ေသာ ေနာင္ေတာ္မင္းသားႀကီး ေလး ဦးကို ခ်ိဳသာယဥ္ေက်းေသာ စကားျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္ဆည္းကပ္ျခင္းသည္ အဓိကျဖစ္ေပသည္။

ငါးရာ့ငါးဆယ္ဇာတ္တြင္လည္း သံဝရမင္း သားငယ္သည္ ေနာင္ေတာ္ ၉၉ ေယာက္တို႔ကို ခ်ိဳသာ ယဥ္ေက်းစြာဆက္ဆံၿပီး ႐ိုေသေလးစားစြာ ေနထိုင္ တတ္သျဖင့္ ေနာင္ေတာ္ႀကီးမ်ားက သံဝရမင္းသား အား ထီးနန္းလႊဲအပ္ရန္ သေဘာတူညီခဲ့ၾကေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရေပသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ စကားေျခာက္ခြန္းတြင္ ဟုတ္မွန္ ၍ အက်ိဳးရွိေသာ စကားကိုေျပာဆိုၾကၿပီး သုဘာ သိတဝါစာ မဂၤလာတရားေတာ္ႏွင့္အညီ ေျပာဆိုေန ထိုင္ၾကရန္ တိုက္တြန္းေရးသားအပ္ေပသည္။

ေမာင္ဥာဏ္စိန္

ရည္ညႊန္းစာအုပ္မ်ား

၁။ ျပည္ေထာင္စုနီတိ(ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးႏု)

၂။ မဂၤလာနိဒါန္း(ေမာင္အံ့၊ မဟာဝိဇၨာ၊ ဘံု ေဘ)